--- آواز پری ها ---

.. شعر ..

 

صدایی به رنگ صدای تو نیست 

به جز عشق نامی برای تو نیست 

شب و روز تصویر موعود من 

در آئینه جز چشم های تو نیست 

تن جاده از رفتنت جان گرفت 

رگ راه جز رد پای تو نیست 

مزار تو بی مرز  بی انتهاست 

تو پاکی و این خاک جای تو نیست 

به تشیع زخم تو آمد بهار 

که جز سبز رخت عزای تو نیست 

کسی کز پی اهل مرهم رود 

دگر شیعه زخم های تو نیست 

به آن زخم های مقدس قسم 

که جز زخم مرهم برای تو نیست 

 

نوشته شده در شنبه هشتم فروردین ۱۳۹۴ساعت 17:54 توسط داریوش| |

 

  

به آخر آمد این دفتر 

حکایت به خونش نرسید 

بالا رفتیم ماست بود 

کلاغه همچنان باقیست 

پایین رفتیم دوغ بود 

قصه ما به سر نه  

به آخر اما رسید 

  

 

 

شهر از هیجان عشـق خالی شده است 

دنیای زمینیان خیالی شده است 

ای ابر بهار من بیا نوبت تـوست 

این باغ دچار خشکسالی شده است 

 

 

که  ..

زیرا عشـق

اگر عشـق

آنگاه عشـق

پس عشـق

همیشه عشـق

و شاید عشـق

که هرگز عشـق

زیرا اگر آنگاه  

پس همیشه  

و شاید 

 هرگز  

..

نوشته شده در یکشنبه نوزدهم بهمن ۱۳۹۳ساعت 13:50 توسط داریوش| |

 

من

 به یک قطره هم قانعم 

تـو اما 

همچنان باران باش 

 

  

بیشتر از ماه  

دوست دارمش چراغم را 

که به روشنی و شیشه و خاموش تنش 

می توانم دست بزنم 

 

  

آفتاب را دوست دارم 

به خاطر پیراهنت روی طناب رخت 

باران را 

اگر می بارد بر چتر آبی تـو  

 

 

 

زیرا عشق 

اگر عشق 

آنگاه عشق 

پس عشق 

همیشه عشق 

و شاید عشق که هرگز عشق زیرا اگر آنگاه 

پس همیشه و شاید هرگز عشق 

 

  

 

درخت 

شعرش را روی پاییز می نویسد 

پاییز 

شعرش را روی درخت 

من بر پاییز نوشته ام 

بر درختان افتاده 

دریغا من 

دریغا پاییز 

دریغا درخت 

 

  

 

 در اتاقی پر از کلمه 

سلام ریخته زیر پای در ، 

 کنار خش خش لولا  

خداحافظ با صدای کفش می گذرد

و خداحافظ دور می شود  

 با صدای کفش  

و سیاه از چراغ می بارد  

 

 

 

 

تمامش از زنده یاد بیژن نجدی

نوشته شده در شنبه یازدهم بهمن ۱۳۹۳ساعت 18:47 توسط داریوش| |

 

 

شعرهایم را

                      به چشمانت

                                 دخیل بسته ام

                                         شاید اجابت شود روزی

                                                              چیزی شبیه یک

                                                                         م

                                                                           ع

                                                                             ج

                                                                               ز

                                                                                 ه 

 

 

 

  

 

امشب دریاها سیاهند 

باد زمزمه گر سیاه است 

پرنده و گیلاس ها سیاهند 

دل من روشن است 

تـو خواهی آمد 

 

 

 

 

 

 

 

به هر کجای این شهر نگاه کنم 

تـو ایستاده لبخند می زنی 

به هر کجای جهان سفر کنم 

تـو از کنارم عبور می کنی 

 

 

 

 

 

 

فکر کن  

به ماجرای مردی  

که تمام ساعت های دنیا را دزدید  

تا معشوقه اش پیر نشود    

 

 

 

 

 

 

سلام خانم برف

که در نهایت سردی

سپیدی

 و آرام و نرم میباری

نه مثل تگرگ

و بنفشه ها با تـو الفتی دارند 

 

.

نوشته شده در دوشنبه یکم دی ۱۳۹۳ساعت 16:52 توسط داریوش| |

  

گاه آدمی تنها تر از آنست که سکوتش می گوید 

گاه تنهایی تنها تر از آنست که دیده شود . 

محمد علی بهمنی  

 

 

 

همین امشب گرفتار تـو باید  

همین امشب که طوفانت دلم را 

ورق زد واژه بیمار تـو باید 

بدنبال نگاهت روز و شب را  

یکی کردم جهان از گردش افتاد 

ستاره تا ستاره خواب بی خواب 

تمام شهر بیدار تـو باید 

هوایم در هوای کعبه تـو

خدای کوچک روی زمینم 

تمام قبله ها سمت تـو کج شد 

همه یک جمله زوار تـو باید 

 . 

.

نوشته شده در یکشنبه هجدهم آبان ۱۳۹۳ساعت 16:7 توسط داریوش| |

 

     یک جفت چشم سیاه ..

             یک جفت چشم آبی ..

                   یک جفت چشم عسلی ..

                                   خیلی ها برای اینها شعر می نویسند .

                   اما تـو ..

                           صاحب آن چشم های قهوای هستی

                                                    که شعر چشمهایت را

                                             تنها من می دانم ..

   

 

 

 

 

 

 

نفسم بند نفسهای کسی هست که نیست

بی گمان در دل من جای کسی هست که نیست

غرق رویای خودش پشت همین پنجره ها

شاعری محو تماشای کسی هست که نیست

در خیالم وسط شعر کسی هست که هست

شعر آبستن رویای کسی هست که نیست

کوچه در کوچه به دستان توعادت میکرد

شهری ازخاطره منهای کسی هست که نیست

مثل هر روز نشستم سرمیزی که فقط

خستگی های منو چای کسی هست که نیست

زیر باران دو نفر,کوچه،به هم خیره شدن

مرگ این خاطره ها پای کسی هست که نیست

   احسان کمال

 

 

 

 

 

 

 

 پاییز آمدست کــــه خود را ببارمت
پاییز لفظ دیگر"من دوست دارمت"

بر باد می دهــم همـه ی بــود خویش را
یعنی تو را به دست خودت می سپارمت

باران بشو ، ببار بــه کاغذ ،سخن بگــو
وقتی که در میان خودم می فشارمت

پایان تو رسیده گل کاغذی من
حتی اگر خاک شوم تا بکارمت

اصرار می کنـــی کـــه مرا زود تر بگو
گاهی چنان سریع که جا می گذارمت

پاییز من ، عزیـــز غــم انگیز برگریـــز
یک روز می رسم و تو را می بهارمت

سید مهدی موسوی

 

 

 

 

 

 

 

 

تـو که چشمان تـو با هرکه به جز من بد نیست
تـو که در آخر هر جزر نگاهت مد نیست
تـو که دلخوش شده ای با عسل خاطره ها
غم تـو با غم دلتنگی من یک حد نیست!
سایه ام طعنه به من می زند و می شنوم :
- اثر از او که همه درد تـو می فهمد نیست
آن که با عشق به چشمان تـو با غصه گریست
این که هرشب به تب سرد تـو می خندد نیست
آن که با هر نفسش مایه ی آرام تـو بود
این که راه نفست را به تـو می بندد نیست
ماهی قرمز احساس دلم در خطر است
دل تو معنی این فاجعه می فهمد ، نیست ؟
نیمه ی دیگر من با من از این حرف بزن
که غم دوری و نادیدن تـو ممتد نیست !
گاه گاهی همه ی هستی این قلب اسیر
خبر از این دل پر غصه بگیری بد نیست

 رویا باقری

نوشته شده در پنجشنبه یکم آبان ۱۳۹۳ساعت 9:52 توسط داریوش| |

 

 

آری من دیوانه ام

باز من دیوانه ام ، مستم

باز می لرزد دلم دستم

باز گویی

در جهان دیگری هستم

ای نخورده مست

شاید لحظه دیدار نزدیک است

.

.

 

 

 

 

          نه هنگام بهار عاشقان است ؟

                   نه عاشق در بهاران بیقرار است ؟

                                 نگفتی آفتاب امروز چه زیباست ؟

                                      نگفتی جانم از عـشق نا شکیباست ؟

                                                           نگقتم با لبان بسته خویش ؟ 

                                                             به تو راز درون خسته خویش ؟

                                                          خروش از چشم من نشنید گوشت ؟

                                                             نیاورد از خروشم در خروشت ؟

                                                              اگر جانت زجانم آگهی داشت

                                                      چرا بی تابیم را سهل انگاشت ؟

 

 

 

 

 

 

بیا مرا ببر ای عشق با خودت سفر

مرا به حیطه محض حریق دعوت کن

به لحظه لحظه پیش از شروع خاکستر

به آستانه برخورد ناگهان دو چشم

به لحظه های پس از صائقه پس از تندر

به شب نشینی شبنم به جشنواره اشک

به مهمانی پر شور چشم و گونه تر

به نبض آبی شب بی تاب

به چشم روشن و بیدار خسته از بستر

من از تو بالی بلند بالا میخواهم

من از تو تنها بالی بلند و بالا پر

.

.

نوشته شده در دوشنبه هفتم مهر ۱۳۹۳ساعت 16:6 توسط داریوش| |

 

 

  آغوش تـو گناه نیست...
             

        من در آغوش تـو تمام زیبایی را لمس کرده ام....
                           

                      که در هیچ گناهی زیبایی ملموس نیست....

 

 پس امانم بده...
                                        

             که تا ابد...
                                              

                 در دل این زیبایی آرامش یابم...
                                                     

                       و دورم کن از این قومی که غرق در گناه...
                                   

                                          به پاکی منو تـو شلاق میزنند....

 

نوشته شده در شنبه بیست و دوم شهریور ۱۳۹۳ساعت 12:37 توسط داریوش| |

 

 

دی نکته همی آموخت پروانه به پروانه         کاین ما و تو افزاید افسانه به افسانه

جز شمع نباید جست جز شمع نباید دید      در عشق من و ما شد بیگانه به بیگانه

با دیده دل بنگر هم در تو بود پنهان             گنجی که همی جویی ویرانه به ویرانه

او جاذب و او مجذوب او طالب و او مطلوب       در حلقه ما میگفت دیوانه به دیوانه

یک باده بود در جام دیدم به هزاران نام         هر چند که گردیدم میخانه به میخانه

گر همسفر مایی مردانه ز ما بگذر                 یکجا دل و دین را ده جانانه به جانانه

تا عشق مهندس شد در کعبه دل ما را          بنمود به پا هر سو بتخانه به بتخانه

نوری که خدا بخشد بی چون و چرا بخشد         بیهوده چه میگردی کاشانه به کاشانه

 

 

 

 

 

 

 

به من که بی هوا نزدیک میشی

هوا مثل نفس های تـو میشه

 تـو مثل حس نزدیک بهاری

من اون گم کرده راهی

که نگاهم پشت رد پای تـوست همیشه

 دارم سر میرم از تـو هر دقیقه

تماشاکردنت دیوونگی نیست 

دارم تـو آینه ها شکل تو میشم

شبیه تـو که نزدیکی به دریا  

 تـو را حس می کنم هر لحظه هر جا

 همین جایی که من دلشوره دارم

 

 

 

 

 

 

                    یکی در انتظار دیدن تـوست

                                 یکی درحسرت بوییدن تـوست

                                                        من ساده بی ادعایم

                                                                        تمام هستی ام

                                                                                            خندیدن تـوست



 

 

 

 

مثل اون موج صبوری که وفا داره به دریا

تـو مه ای مثل حقیقت مهربون مثل رویا

چقدر تازه و پاکی مثل یاسهای تـو باغچه

مثل اون دیوان حافظ که نشسته لب طاقچه

تـو مثل اون گل سرخی که گذاشتم لای دفتر

مثل اون حرفی که ناگفته میمونه دم آخر

تـو مثل بارون عشقی روی تنهایی شاعر

.

.

نوشته شده در یکشنبه دوم شهریور ۱۳۹۳ساعت 12:10 توسط داریوش| |

 

او که در نهان است

در همه چیز در عیان است

 

 

 

     

تـو محیط و من محاط

من متغییر چشاتم

تـو ستاره ثبات

من پی مکمل

تـویی در عین کمال

من که مبهوت تـو و

تـویی در اوج جمال

 

 

 

 

 

هر دم از روی تـو نقشی زندم راه خیال

با کـه گویم که در این پرده چه ها می بینم

 

 

 

 

 

 

سرت را نکن زندان افکار

رها کن

فکر ساکن نیست

جاریست

روان است و پهناور

دارای میدان اثر

میگذارد و هم می پذیرد اثر

شعاعش تا بی نهایت

نهایتش

نهایت توست

میبردت تا آنجا که برود

تا آن جا که رفتی همراه تـوست

 

 

 

 

 

خلق جهانی همیشه در حال تغییر

از واقعیتی همیشگی و تغییر ناپذیر

 

 

 

 

 

چون آسمان است

بالای سر است

مثل آسمان صاف

آبی و پهناور است

مثل آسمان شب

عمیق و پر ستاره است

مثل آسمان ابری

وقتی که برق می زند

زیباتر

است

.

.

 

تا پیش از تـو هلند مهد گلهای جهان بود

 

نوشته شده در شنبه هجدهم مرداد ۱۳۹۳ساعت 9:34 توسط داریوش| |

Design By : Night Melody